STOP stosuje hierarchię kontroli. W przypadku czynników rakotwórczych zejście w dół w hierarchii jest dozwolone tylko wtedy, gdy ograniczenia techniczne uniemożliwiają całkowite wyeliminowanie narażenia. Tutaj skupimy się na trzecim poziomie, O dla środków organizacyjnych. Należy wziąć pod uwagę S i T przed O. Należy również pamiętać, że można stosować kombinację środków.

Środki organizacyjne obejmują metody i procedury organizacyjne, polityki wewnętrzne i regularne kontrole mające na celu weryfikację ich wdrożenia, w tym plany konserwacji. Środki organizacyjne, które należy wdrożyć, powinny uwzględniać między innymi specyfikę miejsca pracy, wiedzę pracownika, sprzęt, zadania i otoczenie.

Co należy wziąć pod uwagę przy ocenie środków do wdrożenia?

• identyfikację wszystkich obszarów roboczych i socjalnych;
• rozważenie rodzaju i poziomu ekspozycji dla każdego z obszarów roboczych;
• identyfikację pracowników, którzy potrzebują dostępu do każdego obszaru roboczego,
• średni czas, jaki poszczególny pracownik musi poświęcić na każdy obszar roboczy;
• uzyskanie opisu każdego środka, jego przydatności, skuteczności i efektywności oraz rozważenie możliwego połączonego efektu różnych środków w celu poprawy kontroli ryzyka;
• wymagania dotyczące konserwacji.

Niektóre środki organizacyjne do rozważenia

Ograniczenie dostępu do obszarów ryzyka.

Biorąc pod uwagę wyniki oceny ryzyka, pracodawcy muszą ograniczyć dostęp do niektórych obszarów roboczych, ściśle ograniczając taki dostęp tylko do tych pracowników, którzy muszą tam przebywać. W celu ograniczenia dostępu pracowników można ustawić bariery fizyczne, na przykład drzwi wymagające zezwolenia. Do identyfikacji takich obszarów można użyć znaków.

Kolejnym ważnym aspektem jest ograniczenie czasu spędzanego przez pracowników w danym obszarze roboczym. Można to zrobić poprzez rotację zadań, które pracownik musi wykonać lub poprzez ograniczenie ilości czasu na zmianę.

Podczas projektowania układu należy wziąć pod uwagę wszystkie obszary, np. lokalizację obszarów wspólnych (takich jak stołówka, szafki lub miejsca odpoczynku) w stosunku do obszarów roboczych. Obszary pracy nie powinny łączyć się bezpośrednio z obszarami socjalnymi.

Higiena i ochrona indywidualna

W obszarach roboczych, w których istnieje ryzyko zanieczyszczenia, należy wdrożyć środki gwarantujące to, że:

• wszystkie substancje chemiczne w miejscu pracy są odpowiednio oznakowane, a na miejscu znajdują się odpowiednie znaki i sygnały ostrzegawcze i bezpieczeństwa;
• miejsce pracy jest czyste i zorganizowane;
• pracownicy nie jedzą, nie piją i nie palą;
• pracownicy są wyposażeni w odpowiednią odzież ochronną lub inną odpowiednią odzież specjalną;
• zapewniono oddzielne miejsca do przechowywania odzieży roboczej lub ochronnej oraz odzieży codziennej;
• udostępniono pracownikom odpowiednie i wystarczające urządzenia do mycia się i korzystania z toalety;
• sprzęt ochronny jest odpowiednio przechowywany w ściśle określonym miejscu;
• nadzór zdrowotny jest zorganizowany, a jego wyniki są brane pod uwagę.

Wewnętrzne polityki mogą określać miejsca, w których pracownicy mogą jeść, pić lub palić. Ponadto, polityki te mogą określać procedury, których pracownicy muszą przestrzegać w odniesieniu do potrzebnego im sprzętu ochronnego, a mianowicie jak prawidłowo go używać, czyścić, konserwować i przechowywać.

Można wprowadzić proste środki higieny, aby przypomnieć pracownikom o ich znaczeniu. Na przykład, należy myć ręce przed jedzeniem, czyścić stopy podczas wchodzenia i wychodzenia z obiektów, a także określić trasy, które pracownicy muszą pokonać, aby uzyskać dostęp do niektórych zanieczyszczonych obszarów roboczych.

Informacje i szkolenia dla pracowników

Pracodawcy muszą upewnić się, że pracownicy zostali poinformowani o wynikach oceny ryzyka, w tym o stosowanych chemikaliach, ich niebezpiecznych właściwościach i sposobie korzystania z kart charakterystyki, a mianowicie o środkach pierwszej pomocy lub kontroli narażenia/ochrony indywidualnej.

Ponadto pracownicy powinni otrzymać jasne instrukcje dotyczące stosowanych środków, takich jak środki techniczne, polityki wewnętrzne lub procedury bezpieczeństwa pracy, wraz z ilustracjami, schematami lub filmami, jeśli to możliwe.

• Należy wziąć pod uwagę zadania i poziom wiedzy pracowników oraz odpowiednio dostosować język i treść przekazywanych informacji i szkoleń.
• Informowanie i szkolenie pracowników powinno odbywać się regularnie i musi być aktualizowane za każdym razem, gdy zmieniają się warunki.
• W zależności od rodzaju informacji / wymagań szkoleniowych, można je zapewnić we własnym zakresie i/lub znaleźć zewnętrzną wiedzę specjalistyczną.