Szacuje się, że w UE około 2,1 miliona pracowników jest potencjalnie narażonych na działanie hydrazyny. Głównymi drogami potencjalnego narażenia ludzi na hydrazynę są wdychanie, spożycie i kontakt ze skórą. Hydrazyna jest sklasyfikowana jako substancja rakotwórcza kategorii 1B zgodnie z Rozporządzeniem CLP (klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin), co oznacza, że substancja ta może powodować raka u ludzi. Może zwiększać ryzyko raka płuc, jelita grubego, nosa i wątroby.

Gdzie występują zagrożenia

Hydrazyna jest stosowana w produkcji farmaceutyków, agrochemikaliów, jako chemiczny środek porotwórczy, w farbach, tuszach i barwnikach organicznych, powłokach poliuretanowych i klejach. Ponadto hydrazyna ma kilka bezpośrednich zastosowań jako pochłaniacz tlenu, inhibitor korozji, środek redukujący i propelent. Narażenie występuje głównie w miejscu pracy i zostało udokumentowane w przemyśle papierniczym, oponiarskim, wojskowym i lotniczym, gdzie hydrazyna jest produkowana lub przetwarzana, na przykład jako paliwo rakietowe i podczas uzupełniania paliwa w myśliwcach.

Więcej informacji o substancji

Hydrazyna jest bezbarwną oleistą cieczą w temperaturze pokojowej o przenikliwym zapachu przypominającym amoniak. Jej ciecz i opary są łatwopalne. Jest mieszalna z alkoholami metylowym, etylowym, propylowym i butylowym, słabo mieszalna z węglowodorami i chlorowcopochodnymi węglowodorów oraz nierozpuszczalna w chloroformie i eterze. Jest stosowany głównie jako półprodukt chemiczny do produkcji chemikaliów rolniczych (np. pestycydów) i chemicznych środków porotwórczych, dodatków do polimerów, polimerów, barwników i aktywnych składników farmaceutycznych. Znany jest jako inhibitor korozji, topnik do lutowania, substancja chemiczna do uzdatniania wody oraz materiał pędny do rakiet i satelitów.

Zagrożenia, które mogą wystąpić

Wiadomo, że hydrazyna jest toksyczna w przypadku kontaktu ze skórą, wdychania i spożycia. Objawy ostrego (krótkotrwałego) narażenia na wysokie poziomy hydrazyny mogą obejmować podrażnienie oczu, nosa i gardła, zawroty głowy, ból głowy, nudności, obrzęk płuc, drgawki i śpiączkę u ludzi. Ostre narażenie może również uszkodzić wątrobę, nerki i centralny układ nerwowy u ludzi. Ciecz jest żrąca dla skóry i oczu i może powodować zapalenie skóry w wyniku kontaktu ze skórą.

Długotrwałe narażenie może powodować raka płuc, jelita grubego, nosa i wątroby.

Co możesz zrobić

Zastąpienie jest możliwe w przypadku niektórych zastosowań, np. jako ochrona przed korozją i środek wiążący tlen w systemach gorącej wody/pary lub jako topniki. Na rynku dostępne są różne preparaty zastępcze. Najlepsze środki kontroli obejmują procesy zamknięte. Specjalne systemy pompowania dawek mogą pomóc uniknąć bezpośredniego narażenia. Ponadto, powszechnie stosowanymi środkami są odciągi miejscowe i wentylacja ogólna. Po wyczerpaniu tych rozwiązań technicznych, kolejnymi praktykami, które należy wdrożyć, są zapewnienie pracownikom / zatrudnionym informacji o zagrożeniach i szkoleń, zapewnienie fontann do płukania oczu i pryszniców awaryjnych, mycie części ciała po zakończeniu zmiany roboczej oraz zakaz jedzenia, palenia i picia w miejscach pracy z chemikaliami. Należy stale przeprowadzać odpowiednie pomiary narażenia, aby wiedzieć, kiedy należy podjąć odpowiednie działania. Należy zbadać, czy pracownicy zgłaszają wczesne objawy. Pracownicy muszą być świadomi skutków narażenia.

Ochrona indywidualna powinna składać się z maski, okularów, nieprzepuszczalnych rękawic i odzieży. Ochrona indywidualna (PPE) powinna być stosowana tylko w ostateczności, po wprowadzeniu możliwych rozwiązań inżynieryjnych. Podano, że dobre praktyki i stosowanie odpowiednich środków ochrony indywidualnej są powszechnymi środkami w rolnictwie.

Źródła: BAUA, CLP, ECHA, IARC, KOM, SCOEL, US EPA