Praca tapicera polega na odnawianiu i naprawianiu mebli poprzez wymianę zużytych obić, sprężyn i tkanin. Choć zawód ten może nie wiązać się bezpośrednio z narażeniem na substancje rakotwórcze, ważne jest, aby być świadomym potencjalnych zagrożeń zawodowych, w tym tych pośrednio związanych z ryzykiem rakotwórczym w branży tapicerskiej.
Ryzyko rakotwórcze w tapicerstwie może wynikać z narażenia na niektóre chemikalia stosowane w procesie tapicerowania, takie jak kleje, rozpuszczalniki i środki zmniejszające palność. Dodatkowo, narażenie na pył i włókna z materiałów tapicerskich i izolacji może stanowić zagrożenie dla zdrowia układu oddechowego, choć niekoniecznie muszą one być rakotwórcze.
Aby zminimalizować te zagrożenia, tapicerzy powinni priorytetowo traktować środki bezpieczeństwa i przestrzegać najlepszych praktyk w swoim środowisku pracy. Korzystanie z odpowiednich systemów wentylacyjnych i przestrzeganie ustalonych protokołów bezpieczeństwa może również pomóc w ograniczeniu rozprzestrzeniania się szkodliwych substancji w miejscu pracy. Wreszcie, obejmuje to noszenie odpowiednich środków ochrony indywidualnej (PPE), takich jak rękawice, gogle i maski, aby zminimalizować narażenie na niebezpieczne chemikalia, pył i włókna.