Robotnicy budowlani zajmujący się produkcją wyrobów z betonu, gipsu i cementu są narażeni na różne zagrożenia zawodowe. Zagrożenia te wynikają z charakteru pyłów i cząstek stałych z cementu, gipsu i betonu, które mogą być wdychane, prowadząc do chorób układu oddechowego, takich jak krzemica, przewlekłe zapalenie oskrzeli i inne choroby płuc, a także rak płuc. Dymy i opary z dodatków i innych środków chemicznych stosowanych lub emitowanych (benzen, trichloroetylen) w procesie produkcyjnym mogą również stanowić zagrożenie dla układu oddechowego. Mokry beton i tynk są silnie alkaliczne i mogą powodować poważne podrażnienia skóry lub oparzenia chemiczne w przypadku kontaktu.
Cięcie, szlifowanie lub wiercenie betonu uwalnia pył krzemionkowy (respirabilną krystaliczną krzemionkę (RCS), która jest znanym czynnikiem rakotwórczym i może powodować raka płuc i inne poważne choroby układu oddechowego. Przeprowadzenie dokładnej oceny ryzyka przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy w celu zidentyfikowania potencjalnych zagrożeń ma ogromne znaczenie. Zapewnienie odpowiedniej wentylacji w zamkniętych pomieszczeniach w celu zmniejszenia stężenia pyłów i dymów.
Stosowanie natrysków wodnych lub systemów odpylania w celu zminimalizowania ilości pyłu unoszącego się w powietrzu. Zalecane jest regularne szkolenie w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z materiałami, obsługi maszyn i rozpoznawania zagrożeń. Monitorowanie stanu układu oddechowego i wykrywanie wczesnych objawów chorób zawodowych. W celu ochrony przed wdychaniem pyłu i oparów wymagane mogą być maski oddechowe i przeciwpyłowe, a także noszenie goździków i odzieży ochronnej, aby zapobiec kontaktowi skóry z mokrym cementem i chemikaliami. Wdrażając te środki, można znacznie ograniczyć zagrożenia zawodowe, na jakie narażeni są budowniczowie dróg podczas produkcji betonu, gipsu i artykułów cementowych, zapewniając bezpieczniejsze środowisko pracy.
