Nie są dostępne szacunki dotyczące aktualnej liczby pracowników narażonych na działanie trichloroetylenu (TCE) w UE. W 1990 r. szacowano, że na działanie TCE narażonych było 276 000 pracowników, choć od tego czasu zakres jego stosowania znacznie się zmniejszył.
Narażenie pracowników na działanie TCE następuje głównie poprzez wdychanie oparów oraz kontakt skóry z oparami lub cieczą. Substancja ta została sklasyfikowana przez IARC jako należąca do grupy 1, co oznacza, że jest carcinogenem dla ludzi. Zgodnie z Rozporządzeniem CLP TCE jest sklasyfikowany jako carcinogen kategorii 1B, co oznacza, że substancja ta może powodować raka u ludzi. Trichloroetylen powoduje u ludzi raka nerek i wątroby. Substancja ta jest prawdopodobnie mutagenna i może powodować chłoniaka nieziarniczego.
Gdzie występują zagrożenia
Większość przypadków exposure do TCE ma miejsce w branżach produkujących wyroby metalowe, maszyny i sprzęt transportowy. W UE stosowanie TCE jest dozwolone wyłącznie w zatwierdzonych zastosowaniach lub jako półprodukt. Stosuje się go głównie jako rozpuszczalnik do usuwania smaru z części metalowych. Dzięki przepisom ogólna ilość TCE zużywanej w UE znacznie spadła w ciągu ostatnich dziesięcioleci.
Więcej informacji o substancji
TCE to chlorowcowany alken, który w temperaturze pokojowej występuje jako klarowna, bezbarwna lub niebieska, swobodnie płynąca ciecz o przyjemnym i słodkim zapachu. Jest słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu, acetonie, eterze dietylowym i chloroformie oraz mieszalny z olejem. Jest stosunkowo stabilny, jeśli jest hamowany, ale światło słoneczne, ciepło, powietrze lub tlen i wilgoć mogą przyspieszyć reakcję do niebezpiecznych produktów rozkładu.
Obowiązuje wiążąca w UE dopuszczalna wartość exposure zawodowego wynosząca 54,7 mg/m³.
Zagrożenia, które mogą wystąpić
Wdychany TCE może podrażniać nos, oczy i gardło oraz uszkadzać układ nerwowy. Objawy mogą obejmować ból głowy, nudności, zawroty głowy, senność i dezorientację. Silne exposure może również spowodować utratę przytomności. W przypadku kontaktu ze skórą może powodować ból, zaczerwienienie i obrzęk skóry. Długotrwałe exposure może powodować raka nerki i raka wątroby.
Okres utajenia między exposure a wystąpieniem nowotworu związanego z TCE wynosi od 18 do 34 lat.
Co możesz zrobić
Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania exposure jest zastąpienie substancji alternatywną niezawierającą TCE lub o niższym stężeniu TCE. Substancje te są powszechnie dostępne i należy je stosować. Jeśli nie ma możliwości zastąpienia produktów zawierających TCE, a po złożeniu wniosku o zezwolenie dopuszczono ich dalsze stosowanie, exposure na TCE należy ograniczyć za pomocą środków technicznych, takich jak systemy zamknięte lub wentylacja. Należy okresowo przeprowadzać reprezentatywne pomiary exposure, aby wiedzieć, kiedy należy podjąć działania. Należy stale uświadamiać pracowników o skutkach exposure i zachęcać ich do zgłaszania wczesnych objawów.
Ponadto należy przeszkolić pracowników w zakresie zagrożeń, bezpiecznych praktyk pracy oraz skutecznych środków higieny. W przypadkach, gdy możliwe środki kontroli nie wystarczają do obniżenia exposure poniżej dopuszczalnych wartości, należy zastosować środki ochrony indywidualnej (ŚOI). Środki ochrony indywidualnej (ŚOI) mogą obejmować okulary ochronne oraz odzież ochronną, np. rękawice, fartuchy i obuwie ochronne. Ponieważ spożycie TCE może nastąpić w wyniku zanieczyszczenia skóry, należy w miarę możliwości zapobiegać kontaktowi ze skórą.
Odniesienia IARC, CCOHS, NIEHS, NIOSH, EC, REACH