Szacunki z 2017 r. zakładały, że 2500 pracowników było potencjalnie narażonych na działanie MOCA (metyleno-bis-[2-chloroanilina]) w całej UE. Ponieważ zmieniły się obowiązki w zakresie udzielania zezwoleń dla tej substancji zgodnie z rozporządzeniem REACH, można założyć, że zastosowania jeszcze bardziej się zmniejszyły (wnioski pokazują < 100 pracowników). Narażenie na MOCA następuje głównie poprzez wchłanianie substancji przez skórę. Substancja ma zharmonizowaną klasyfikację jako Carc. 1B (substancje, co do których istnieje przypuszczenie, że mogą być rakotwórcze dla ludzi, głównie na podstawie danych uzyskanych na zwierzętach) zgodnie z Rozporządzeniem CLP (klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin).

Prawdopodobnym celem działania rakotwórczego u ludzi jest urotelium pęcherza moczowego powodujące raka pęcherza moczowego.

Gdzie występują zagrożenia

Głównym sektorem, w którym występuje narażenie, jest formułowanie i produkcja wysokowydajnych produktów poliuretanowych, np. produktów poliuretanowych odlewanych na gorąco, wysokowydajnych poliuretanów przeznaczonych specjalnie do rolek o dużej wytrzymałości, podkładek napinaczy i bloków sprężynowych oraz do rolek wykonanych na zamówienie. Zadania o wysokim ryzyku narażenia na MOCA obejmują ważenie granulek MOCA, topienie MOCA, dozowanie stopionego MOCA i mieszanie stopionego MOCA z polimerem wstępnym. W regionie Azji i Pacyfiku jest on również stosowany jako środek utwardzający w pokryciach dachowych i uszczelnianiu drewna.

Więcej informacji o substancji

Chociaż czysty MOCA jest bezbarwnym krystalicznym ciałem stałym, najczęściej stosowanymi formami (klasa przemysłowa) są granulki lub płatki w kolorze brązowym. Ma słaby zapach aminy, bardzo niską rozpuszczalność w wodzie i może eksplodować po podgrzaniu.

Zagrożenia, które mogą wystąpić

Ze względu na sposób postępowania, MOCA jest wchłaniany zarówno przez skórę, jak i przez drogi oddechowe. Wchłanianie przez skórę jest możliwe ze względu na lipofilowość MOCA, stosunkowo mały rozmiar cząsteczki i obecność reaktywnych grup aminowych. Najwyższe stężenia mierzone są w wątrobie. Większość wchłoniętej substancji jest wydalana w ciągu kilku dni z moczem i kałem.

Ostre wysokie i przypadkowe narażenie może prowadzić do podrażnienia i uczucia pieczenia skóry i oczu, nudności oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych i nerkowych. UE określiła również „notację skórną” dla MOCA, wskazując, że narażenie skórne może znacząco przyczynić się do całkowitego narażenia.

Przewlekłe narażenie na MOCA może powodować raka pęcherza moczowego. Okres latencji między narażeniem a wystąpieniem raka pęcherza moczowego związanego z MOCA wynosi średnio 11,5 roku i może wynosić nawet 45 lat.

Co możesz zrobić

Tam, gdzie jest to możliwe, należy rozważyć zastosowanie zamienników. Jeśli alternatywy nie są dostępne lub MOCA może wystąpić jako produkt uboczny, należy przeprowadzać regularną ocenę narażenia, aby wiedzieć, kiedy należy podjąć działania.

Powinny istnieć ścisłe warunki stosowania MOCA w produkcji poliuretanu. W szczególności wymagane jest dobre ogólne sprzątanie w całym zakładzie, a pracownicy powinni wziąć odpowiedzialność za swoje miejsce pracy, czyste podłogi itp. Dostęp do obszarów, w których używany jest MOCA, powinien być ograniczony do upoważnionego personelu, a znaki bezpieczeństwa powinny przypominać pracownikom, jakie środki ochrony indywidualnej muszą nosić. MOCA należy przechowywać w oddzielnych magazynach, do których dostęp ma wyłącznie upoważniony personel. Stosowanie środków ochrony indywidualnej (PPE) ma być obowiązkowe w odlewniach półprzemysłowych i maszynowych.

Pracownicy muszą być świadomi skutków narażenia i powinni być regularnie szkoleni w zakresie środków kontroli niezbędnych do bezpiecznej pracy z MOCA w celu zapobiegania narażeniu. Należy ich zachęcać do zgłaszania wczesnych objawów, takich jak pieczenie skóry i oczu. Zaleca się zatem zaangażowanie lekarza medycyny pracy.

Biomonitoring jest obecnie najlepszą metodą oszacowania całkowitego narażenia na MOCA w środowisku pracy. Jeśli prowadzony jest biomonitoring, próbki powinny być pobierane po zakończeniu zmiany pod koniec tygodnia pracy.

Biomonitoring powinien być również uzupełniony monitorowaniem powietrza oraz, w stosownych przypadkach, pomiarami skażenia skóry i powierzchni, w celu kontroli źródeł narażenia.

Upewnić się, że pracownicy posiadają odpowiednie środki ochrony indywidualnej, takie jak kombinezony ochronne, rękawice, obuwie, nakrycia głowy, okulary z bezpośrednim odpowietrzaniem i w razie potrzeby maski oddechowe.

Odniesienia: RAC, IARC, ATSDR, AGS, NIOSH, COM