4,4-Metilen-bis (2-kloroanilinie) (MOCA) hakkındaki gerçekler

2017 yılı tahminlerine göre, AB genelinde 2.500 çalışanın MOCA’ya (metilen-bis-[2-kloroanilin]) potansiyel olarak exposure olduğu varsayılmıştır. REACH yönetmeliği kapsamında maddeye ilişkin yetkilendirme duty’leri değiştiğinden, kullanımların daha da azaldığı varsayılabilir (başvurular < 100 çalışan göstermektedir). MOCA exposure’ı esas olarak maddenin ciltten emilimi yoluyla gerçekleşir. Madde, Sınıflandırma, Etiketleme ve Ambalajlama Yönetmeliği’ne göre Carc. 1B (büyük ölçüde hayvan kanıtlarına dayanarak insanlar için carcinogen potansiyeli olduğu varsayılan maddeler) olarak uyumlaştırılmış bir sınıflandırmaya sahiptir.

Carcinogen’in insanlarda muhtemel hedefi, mesane kanserine yol açan mesane ürotelidir.

Risklerin ortaya çıktığı yerler

exposure’ın meydana geldiği ana sektör, yüksek performanslı poliüretan ürünlerin formülasyonu ve üretimidir; örneğin, sıcak döküm poliüretan ürünler, özellikle ağır hizmet tipi silindirler, gergi pedleri ve yay blokları için yüksek performanslı poliüretanlar ve özel yapım silindirler. Yüksek MOCA exposure riski taşıyan görevler arasında MOCA peletlerinin tartılması, MOCA’nın eritilmesi, erimiş MOCA’nın dağıtılması ve erimiş MOCA’nın ön polimerle karıştırılması yer alır. Asya-Pasifik bölgesinde, çatı kaplama ve ahşap sızdırmazlık uygulamalarında da bir kürleme maddesi olarak kullanılır.

Madde hakkında daha fazla bilgi

Saf MOCA renksiz kristal bir katı madde olmasına rağmen, en yaygın olarak kullanılan formları (endüstriyel sınıf) açık kahverengi renkli peletler veya pullardır. Hafif bir amin kokusu vardır, suda çözünürlüğü çok düşüktür ve ısıtıldığında patlayabilir.

AB tarafından 0,01 mg/m³ olarak belirlenen bağlayıcı mesleki exposure sınırı yürürlüktedir.

Oluşabilecek tehlikeler

MOCA, kullanım şekli nedeniyle hem deriden hem de solunum yolundan emilir. MOCA’nın lipofilik yapısı, nispeten küçük molekül boyutu ve reaktif amin gruplarının varlığı nedeniyle deriden emilimi mümkündür. En yüksek konsantrasyonlar karaciğerde ölçülür. Emilim gösteren maddenin çoğu birkaç gün içinde idrar ve dışkı yoluyla atılır.

Aşırı ve ani exposures can cause irritation and a burning sensation on the skin and in the eyes, nausea, and effects on the gastrointestinal and renal systems. The EU also established a “skin note” for MOCA, which indicates that dermal exposure can contribute significantly to the total exposure.

MOCA’ya uzun süre exposure göstermek mesane kanserine yol açabilir. The latency period between the exposure and the MOCA-related bladder cancer occurrence is on average 11.5 years and can extend to 45 years.

Yapabilecekleriniz

Mümkün olduğu durumlarda, bu maddenin yerine başka bir maddenin kullanılması düşünülmelidir. Alternatifler mevcut değilse veya MOCA yan ürün olarak ortaya çıkabiliyorsa, ne zaman önlem alınması gerektiğinin bilinebilmesi için düzenli exposure değerlendirmeleri yapılmalıdır.

Poliüretan üretiminde MOCA kullanımı için sıkı koşullar bulunmalıdır. Özellikle, tesis genelinde iyi bir genel düzen de gereklidir ve çalışanlar kendi çalışma alanlarının sorumluluğunu üstlenmeli ve zeminleri vb. temizlemelidir. MOCA’nın kullanıldığı alanlara erişim yetkili personel ile sınırlandırılmalı ve çalışanlara hangi KKD’leri giymeleri gerektiğini hatırlatmak için güvenlik işaretleri yerleştirilmelidir. MOCA, yalnızca yetkili personelin erişebileceği ayrı depolarda saklanmalıdır. Yarı endüstriyel ve makine dökümünde KKD (kişisel koruma ekipmanı) kullanımı zorunlu hale getirilmelidir.

Çalışanlar, exposure’un etkilerinin farkında olmalı ve exposure’u önlemek amacıyla MOCA ile güvenli bir şekilde çalışmak için gerekli kontrol tedbirleri konusunda düzenli olarak eğitilmelidir. Ciltte ve gözlerde yanma hissi gibi erken belirtileri bildirmeleri için teşvik edilmelidir. Bu nedenle bir iş sağlığı hekiminin sürece dahil edilmesi tavsiye edilir.

Biyomonitoring, şu anda iş ortamlarında MOCA’ya maruz kalma düzeyini tahmin etmek için en iyi yöntemdir. Biyomonitoring uygulanıyorsa, numune alımı vardiya sonrası ve çalışma haftasının sonunda yapılmalıdır.

Maruz kalma kaynaklarını kontrol altına almak için biyomonitörleme, hava izleme ve uygun olduğu durumlarda cilt ve yüzey kirliliği ölçümleriyle desteklenmelidir.

Çalışanların, gerekirse koruyucu giysiler, eldivenler, ayakkabılar, başlıklar, doğrudan havalandırmalı gözlükler ve solunum maskeleri gibi yeterli kişisel koruma ekipmanına sahip olmalarını sağlayın.

Kaynaklar: RAC, IARC, ATSDR, AGS, NIOSH, COM