2015 ve 2016 yıllarında Almanya’nın Hessen eyaleti, asfalt laboratuvarlarında çalışanlar arasında Trikloretilen exposure’unu ölçmüş ve 14 Hessen şirketinin RMM’lerini (risk yönetimi önlemleri) değerlendirmiştir. Şirketlerin çoğunun olası teknik ve organizasyonel önlemlerden tam olarak yararlanmadığı ve dolayısıyla Alman Tehlikeli Maddeler Yönetmeliği’nin (GefStoffV) tüm gerekliliklerini yerine getirmedikleri ortaya çıkmıştır. 2017 yılında, RMM’lerin iyi bir şekilde kullanılmasının Trikloretilen exposure’larını minimum 1,3 mg/m³’e (8 saat-Zaman Ağırlıklı Ortalama, %95. yüzdelik dilim) nasıl düşürebileceğini göstermek amacıyla seçilen sekiz şirkette daha ölçümler yapılmıştır.
Trikloretilen nedir?
Trikloretilen (TCE, TRI) renksiz, yanıcı olmayan ancak carcinogenic bir halokarbon olup yağ, gres ve bitüm gibi organik maddeler için etkili bir endüstriyel çözücü olarak yaygın şekilde kullanılmaktadır. Kuru temizleme maddesi olarak, daha az tehlikeli olan Tetrakloroetilen, 1950’lerin başlarında yapısal analoğunun yerini almıştır.
Almanya’da, Trikloretilen asfalt testlerinde hala resmi olarak gereklidir. Bitüm ekstraksiyonları asfalt analizörleri olarak adlandırılan makinelerde gerçekleştirilir. Bu makineler kapalı döngü sistemler olsa da, asfalt numunesinin asfalt analizörünün yıkama odasına yüklenmesinden bitümün döner buharlaştırma yoluyla geri kazanılmasına kadar tüm prosedür boyunca, çalışanların özellikle soluma yoluyla Trikloretilen exposure’una maruz kalabileceği birçok adım vardır.
carcinogenic, mutajenik, nefrotoksik ve nörotoksik doğası nedeniyle Trikloretilen, REACH’in İzin Listesinde (Ek XIV) listelenen çok yüksek endişe verici bir maddedir. Mevcut izin (REACH/18/9/4), tedarikçi tarafından yapılan başvuruda açıklandığı üzere, asfalt analizinde ekstraksiyon çözücüsü olarak belirli durumlarda alt kullanıcılar tarafından kullanılmasına izin vermektedir. Bu izin 21 Nisan 2023 tarihinde sona erecektir. O zamana kadar, işverenler asfalt laboratuvarlarındaki çalışanlarını başvuru sahibi tarafından açıklanan RMM’lerin ötesinde önlemlerle Trikloretilen dumanlarından korumak zorundadır.
Çözüm
Yayınımız ‘Arbeitsplatzbelastungen durch Trichlorethen in der Asphaltanalytik bei Umsetzung des Stands der Technik‘, asfalt laboratuvarlarında çalışanları Trikloretilen tehlikelerinden etkin bir şekilde korumak için gerekli RMM’leri aşağıda gösterildiği gibi özetlemektedir.
- Asfalt laboratuvarının TRGS (Tehlikeli Maddeler için Teknik Kural) 526 “Laboratuvarlar” gerekliliklerine göre işletilmesi.
- Trikloretilen için tüm işlemlerin ve süreçlerin, DIN EN 14175-2 gerekliliklerine uygun çeker ocaklar veya etkinliği test edilmiş benzer teknik tesisatlar içinde gerçekleştirilmesi. Asfalt analizörü ve döner buharlaştırıcıya ek olarak, bu aynı zamanda bitüm yıkama makinesini ve kurutma kutusunu da içerir.
- Yeni ve kullanılmış Trikloretilen içeren kaplar, TRGS 510 “Tehlikeli maddelerin sabit olmayan kaplarda depolanması” spesifikasyonlarına uygun olarak depolanmalıdır.
- Trikloretilen ile yardımcı işlerin yapılması ek exposure’a yol açabilir ve dolayısıyla arka plan kirliliğini artırabilir ve bu nedenle bu kurallara göre izin verilmez.
- Bir çeker ocak içinde birden fazla tesisat çalıştırılıyorsa, bu çeker ocak, ilgili cihaza erişmek için ön tarafın yalnızca bir kısmının açılması gerekecek şekilde yeterli kızaklarla donatılmalıdır.
- Asfalt analizörünün ve diğer ekipmanların kurulumu, bağlantısı ve çalıştırılması, sistem üreticisinin kullanım talimatlarındaki özelliklere göre yapılmalıdır.
- Teknik uzmanlar asfalt analizörünün yıllık kontrol ve bakımını yapmalıdır.
- Çeker ocak sistemi, işlev ve verimlilik açısından yılda en az bir kez kontrol edilmelidir.
- Asfalt analizörünü taze Trikloretilen ile doldurmak veya kullanılmış Trikloretilen ve bitüm Trikloretilen karışımlarını çıkarmak için, depolama veya atık kapları bir kuplör aracılığıyla doğrudan asfalt analizörüne bağlanmalı, böylece doldurma ve çıkarma kapalı bir devrede gerçekleştirilebilir.
- Bitüm Trikloretilen karışımını çıkarırken, toplama kabı (genellikle camdan yapılmış yuvarlak tabanlı bir balon) asfalt analizörünün tahliye vanasına sıkı bir kuplör aracılığıyla doğrudan bağlanmalıdır. Trikloretilenin buhar fazı bir boru aracılığıyla ya asfalt analizörünün tankına ya da kullanılmayan bitüm Trikloretilen karışımının toplandığı atık kabına taşınır (gaz yer değiştirme prosedürü).
- Bitüm Trikloretilen karışımını içeren yuvarlak tabanlı balon, çeker ocak içinde bile cam bir tıpa ile kapalı tutulmalıdır.
- Bitüm geri kazanılırken damıtılan Trikloretilen, santrifüj aracılığıyla asfalt analizörüne geri beslenir.
- Bitümle kirlenmiş iş ekipmanları Trikloretilen ile manuel olarak temizlenmemelidir. Trikloretilen uygulandığında, çeker ocak içinde çalıştırılan kapalı bir bitüm yıkama makinesi kullanılmalıdır. Örneğin bitkisel yağ esterleri bazlı uygun temizlik maddeleri, yine de çeker ocak içinde yapılması gereken manuel temizlik için mevcuttur.
- Ayrıca, mineral maddeler (agrega ve dolgu maddesi) ana ekstraksiyondan sonra asfalt analizöründe birkaç çalıştırmada kurutulsa bile, hala Trikloretilen kalıntıları içermeleri göz ardı edilemez. Trikloretilen exposure’unu önlemek için, asfalt analizöründe ekstrakte edilen mineral maddeler soğuyana kadar çeker ocak içinde kalmalıdır. Ek kurutma, ekstraksiyon sistemiyle aynı çeker ocak içinde çalıştırılması gereken ısıtmalı bir kurutma kutusunda da yapılabilir.
- Çeker ocak içindeki çalışma yüzeyleri de Trikloretilen ile temizlenmemelidir. Bu tür amaçlar için, örneğin bitkisel yağ esterleri bazlı uygun temizlik maddeleri mevcuttur.
- Asfalt yoğunluğu sadece su kullanılarak belirlenir.
- Trikloretilen ile dermal exposure’a neden olabilecek tüm işler için florokarbon kauçuktan (FKM) yapılmış uygun kimyasal koruyucu eldivenler giyilmelidir.
- Sızan Trikloretilenin risksiz bertarafı için uygun kimyasal bağlayıcı maddeler, kimyasal bağlayıcı maddeleri almak için iş ekipmanları ve sızdırmaz atık kapları ile uygun kişisel koruyucu ekipmanlar kullanılmalıdır (yukarıda adı geçen kimyasal koruyucu eldivenler, A sınıfı filtreli yarım maske şeklinde solunum koruması (yüksek kaynama noktalı organik bileşikler için) veya fan destekli hava başlığı solunum cihazları gibi)