Fakty na temat Związki kadmu

Szacuje się, że w UE 10 000 pracowników może być narażonych na exposure do kadmu i jego związków. Exposure do niebezpiecznych stężenii kadmu może wystąpić w zawodach, w których pracownicy mają kontakt z pyłami lub oparami kadmu.

Pracownicy mogą być narażeni na działanie kadmu w trakcie procesu wytapiania i rafinacji metali lub poprzez wdychanie powietrza w zakładach przemysłowych produkujących baterie, powłoki lub tworzywa sztuczne. Pył i opary mogą również powstawać podczas podgrzewania związków lub powierzchni zawierających kadm, a także podczas spawania, cięcia lub lutowania materiałów zawierających kadm. Głównymi drogami exposure jest wdychanie, chociaż może również dochodzić do przypadkowego spożycia pyłu z zanieczyszczonych rąk. Kadm i związki kadmu są sklasyfikowane jako carcinogeny kategorii 1B zgodnie z Rozporządzeniem CLP, co oznacza, że mogą powodować raka u ludzi. Kadm i związki kadmu powodują raka płuc, ale obserwowano również przypadki raka nerki i prostaty.

Gdzie występują zagrożenia

Pracownicy wielu branż są narażeni na potencjalną ekspozycję na kadm. Ryzyko ekspozycji jest największe wśród pracowników zajmujących się produkcją i rafinacją kadmu, produkcją akumulatorów niklowo-kadmowych, galwanizacją, produkcją pigmentów oraz pracami spawalniczymi. Pracownicy narażeni na działanie kadmu to głównie osoby zatrudnione w budownictwie, produkcji wyrobów metalowych (zwłaszcza akumulatorów), przemyśle metali nieżelaznych oraz w produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych, takich jak ramy okienne.

Więcej informacji o substancji

Kadm jest naturalnie występującym pierwiastkiem znajdującym się w skorupie ziemskiej. Kadm metaliczny ma specyficzne właściwości, takie jak odporność na korozję, niska temperatura topnienia, wysoka przewodność cieplna i elektryczna. Właściwości te sprawiają, że nadaje się on do szerokiej gamy zastosowań przemysłowych. Miękki, bezwonny, srebrno-biały metal był początkowo używany w pigmentach do farb i jako substytut cyny. Obecnie około trzy czwarte kadmu jest wykorzystywane jako składnik elektrod w bateriach alkalicznych. Pozostała część wykorzystywana jest w pigmentach, powłokach, platerach i jako stabilizator tworzyw sztucznych.

Obowiązuje wiążąca w UE dopuszczalna wartość exposure zawodowego wynosząca 0,004 mg/m³ (frakcja wdychalna) oraz 0,001 mg/m³ (frakcja respirabilna).

Zagrożenia, które mogą wystąpić

Exposure to cadmium can cause irritation of the nasal mucous membranes and upper respiratory tract. Acute exposure through the respiratory tract (high concentrations in a short period of time) can cause symptoms similar to flu (chills, fever, and muscle pain) and can cause lung damage. Przewlekłe narażenie (niskie stężenie przez dłuższy czas) może prowadzić do chorób nerek, prostaty i płuc. Główne i najpoważniejsze negatywne skutki zdrowotne długotrwałego narażenia na kadm obejmują zaburzenia czynności nerek, raka płuc i raka prostaty.

Okres od ekspozycji do wystąpienia nowotworu związanego z kadmem wynosi około 10 lat.

Co możesz zrobić

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania exposure jest zastąpienie produktów alternatywnymi rozwiązaniami niezawierającymi kadmu lub o niższym stężeniu kadmu. Dostępne są realne, mniej toksyczne alternatywy dla kadmu w przypadku akumulatorów (niklowo-wodorkowe), powłok galwanicznych (cynk, aluminium osadzane z fazy gazowej), pigmentów (siarczek ceru) oraz stabilizatorów tworzyw sztucznych. Jeśli nie można zastąpić produktów zawierających kadm, należy ograniczyć exposure do minimum poprzez środki techniczne, takie jak systemy zamknięte, wentylacja ogólna oraz skuteczna lokalna wentylacja wyciągowa w miejscach, gdzie mogą występować emisje. Należy okresowo przeprowadzać reprezentatywne pomiary exposure, aby wiedzieć, kiedy należy podjąć działania. Należy zbadać, czy pracownicy zgłaszają wczesne objawy, i skonsultować się z lekarzem medycyny pracy. Ponieważ kadm jest substancją toksyczną o działaniu kumulacyjnym, monitorowanie biologiczne kadmu w moczu jest dobrym wskaźnikiem, który wspiera ocenę narażenia pod kątem całkowitego obciążenia organizmu i stanowi odpowiedni parametr dla zapobiegania uszkodzeniom nerek. Należy stale uświadamiać pracowników o skutkach narażenia. Działania administracyjne obejmują ograniczenie czasu, przez jaki pracownik wykonuje zadania wiążące się z potencjalnym narażeniem na kadm.

Ponadto należy przeszkolić pracowników w zakresie zagrożeń, bezpiecznych praktyk pracy oraz skutecznych środków higieny. W przypadkach, gdy możliwe środki kontroli nie wystarczają do ograniczenia narażenia poniżej dopuszczalnych wartości, należy zastosować środki ochrony indywidualnej. Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane wyłącznie w ostateczności, po wyczerpaniu możliwych rozwiązań technicznych. Ponieważ spożycie kadmu może nastąpić w wyniku kontaktu dłoni z ustami po zanieczyszczeniu skóry, należy w miarę możliwości zapobiegać kontaktowi ze skórą i zwracać szczególną uwagę na higienę osobistą.