Szacuje się, że w UE 10 000 pracowników jest potencjalnie narażonych na kadm i jego związki. Narażenie na niebezpieczne poziomy kadmu może wystąpić w miejscach pracy, w których pracownicy są narażeni na działanie pyłów lub oparów kadmu.

Pracownicy mogą być narażeni na kadm podczas wytapiania i rafinacji metali lub z powietrza w zakładach przemysłowych produkujących baterie, powłoki lub tworzywa sztuczne. Pył i opary mogą również występować, gdy związki lub powierzchnie zawierające kadm są podgrzewane lub gdy pracownicy spawają, tną lub lutują materiały zawierające kadm. Główną drogą narażenia jest wdychanie, choć może wystąpić przypadkowe połknięcie pyłu z zanieczyszczonych rąk. Kadm i związki kadmu są sklasyfikowane jako rakotwórcze kategorii 1B zgodnie z rozporządzeniem CLP (klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie substancji i mieszanin), co oznacza, że mogą powodować raka u ludzi. Kadm i związki kadmu powodują raka płuc, ale zaobserwowano również raka nerek i prostaty.

Gdzie występują zagrożenia

Pracownicy wielu branż są potencjalnie narażeni na kadm. Potencjał narażenia jest najwyższy wśród pracowników zajmujących się produkcją i rafinacją kadmu, produkcją baterii Ni-Cd, galwanizacją, produkcją pigmentów i pracami spawalniczymi. Narażeni pracownicy występują głównie w budownictwie, produkcji wyrobów metalowych (zwłaszcza baterii), przemyśle metali nieżelaznych i produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych, takich jak ramy okienne.

Więcej informacji o substancji

Kadm jest naturalnie występującym pierwiastkiem znajdującym się w skorupie ziemskiej. Kadm metaliczny ma specyficzne właściwości, takie jak odporność na korozję, niska temperatura topnienia, wysoka przewodność cieplna i elektryczna. Właściwości te sprawiają, że nadaje się on do szerokiej gamy zastosowań przemysłowych. Miękki, bezwonny, srebrno-biały metal był początkowo używany w pigmentach do farb i jako substytut cyny. Obecnie około trzy czwarte kadmu jest wykorzystywane jako składnik elektrod w bateriach alkalicznych. Pozostała część wykorzystywana jest w pigmentach, powłokach, platerach i jako stabilizator tworzyw sztucznych.

Zagrożenia, które mogą wystąpić

Narażenie na kadm może powodować podrażnienie błon śluzowych nosa i górnych dróg oddechowych. Ostre narażenie inhalacyjne (wysokie poziomy przez krótki okres czasu) może powodować objawy grypopodobne (dreszcze, gorączka i bóle mięśni) i może uszkodzić płuca. Przewlekłe narażenie (niski poziom przez dłuższy czas) może powodować choroby nerek, prostaty i płuc. Główne i najpoważniejsze negatywne skutki zdrowotne długotrwałego narażenia na kadm obejmują zaburzenia czynności nerek, raka płuc i raka prostaty.

Opóźnienie między narażeniem a zachorowaniem na raka związanego z kadmem wynosi około 10 lat.

Co możesz zrobić

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania narażeniu jest zastępowanie produktów alternatywami niezawierającymi kadmu lub o niższym stężeniu kadmu. Realne, mniej toksyczne zamienniki kadmu są dostępne w przypadku baterii wielokrotnego ładowania (niklowo-wodorkowych), galwanizacji (cynk, aluminium osadzane parami), pigmentów (siarczek ceru) i stabilizatorów tworzyw sztucznych. Jeśli nie można zastąpić produktów zawierających kadm, należy ograniczyć narażenie na kadm do minimum za pomocą środków technicznych, takich jak systemy zamknięte, wentylacja ogólna i skuteczna lokalna wentylacja wyciągowa w miejscach, w których mogą wystąpić emisje. Należy okresowo przeprowadzać reprezentatywne pomiary narażenia, aby było wiadomo, kiedy należy podjąć działania. Zbadanie, czy pracownicy zgłaszają wczesne objawy i zaangażowanie lekarza medycyny pracy. Ponieważ kadm jest skumulowaną substancją toksyczną, monitorowanie biologiczne kadmu w moczu jest dobrym wskaźnikiem wspierającym ocenę narażenia na całkowite obciążenie organizmu i stanowi odpowiedni parametr do zapobiegania uszkodzeniom nerek. Stałe uświadamianie pracownikom skutków narażenia. Działania administracyjne obejmują ograniczenie czasu wykonywania przez pracownika zadań wiążących się z potencjalnym narażeniem na kadm.

Ponadto należy przeszkolić pracowników w zakresie zagrożeń, bezpiecznych praktyk roboczych i skutecznych środków higieny. W przypadku, gdy możliwe do zastosowania środki kontrolne nie są wystarczające do zmniejszenia narażenia poniżej limitów narażenia, należy je uzupełnić o środki ochrony indywidualnej. Ochrona indywidualna powinna być stosowana tylko w ostateczności, po wyczerpaniu możliwych rozwiązań technicznych. Ponieważ może dojść do połknięcia kadmu w wyniku kontaktu dłoni z ustami po zanieczyszczeniu skóry, należy w jak największym stopniu zapobiegać kontaktowi ze skórą i szczególnie dbać o higienę osobistą.