Kurşun bileşikleri hakkındaki gerçekler

AB’de, en son tahminlere göre, 1,45 milyona kadar çalışan kurşun ve inorganik kurşun bileşikleri ile maruz kalma riski altındadır. Kurşun ve kurşun bileşiklerinin kullanıldığı faaliyetlerde, çalışanların bireysel maruziyetinin yalnızca bir kısmının kurşun tozu ve kurşun dumanının solunmasından kaynaklandığına dikkat edilmelidir.

Exposure’un önemli bir kısmı, yetersiz hijyen nedeniyle el-ağız teması yoluyla ağızdan alımdan kaynaklanabilir. Kurşun ve inorganik kurşun bileşikleri의 en önemli sağlık riski, üreme sistemi üzerindeki toksik etkisidir. Ayrıca, kurşun maruziyeti çeşitli insan popülasyonlarında akciğer, mide ve mesane kanseri riskinin artmasıyla ilişkilendirilmiştir. En güçlü epidemiyolojik kanıtlar, kurşun exposure’unun olduğu meslekler ve endüstrilerle tutarlı ancak zayıf bir şekilde ilişkili olan akciğer ve mide kanserleri içindir. Kurşun, IARC tarafından Grup 2B carcinogen olarak sınıflandırılmıştır; bu, kurşunun insanlar için muhtemelen carcinogen olduğu anlamına gelir.

Risklerin oluştuğu yerler

Metal işleme sırasında metal ısıtıldığında veya lehimlendiğinde kurşun dumanı oluşur. Metal kesildiğinde veya kurşunlu boya zımparalandığında ya da ısı tabancasıyla çıkarıldığında kurşun tozu oluşur. Kurşun dumanı ve kurşun tozu kokusuzdur, bu nedenle bunlara maruz kaldığınızı fark etmeyebilirsiniz. Kurşun ve inorganik kurşun bileşikleri birçok endüstride kullanılır. Birincil imalat, pil üretimi ve geri dönüşümün yanı sıra, patlayıcılarda, cam üretiminde veya org borularının imalatında da kullanılırlar. Aşındırıcı işlemler kullanılarak kurşun içeren kaplamaların kaldırılması sırasında son derece yüksek düzeyde maruz kalma beklenebilir. Bu endüstrilerin her birinde, çalışanlar kurşunu soluyarak veya yetersiz kişisel hijyen nedeniyle vücutlarına emerek kurşuna maruz kalma riski altındadır.

Madde hakkında daha fazla bilgi

Kurşun, yerkabuğunda az miktarda bulunan, doğada doğal olarak oluşan mavimsi gri renkli bir ağır metaldir. Saf metal olarak, başka bir metalle birleşerek alaşım oluşturmak üzere veya kimyasal bileşik şeklinde kullanılabilir. Kurşun, esas olarak motorlu taşıtlarda kurşun-asit akülerde kullanılır; bu akülerde neredeyse saf bir kurşun alaşımı kullanılır.

Kurşun ayrıca mühimmat, metal ürünler (lehim ve borular) ve röntgen koruyucu cihazların üretiminde de kullanılabilir. Sağlık nedenleriyle, son yıllarda boyalarda ve seramik ürünlerde kurşun kullanımı ile borulardaki sızdırmazlık malzemesi ve lehimde kurşun kullanımı önemli ölçüde azaltılmıştır.

“AB’de 0,15 mg/m³ (Zaman Ağırlıklı Ortalama) değerinde bağlayıcı bir mesleki exposure sınırı uygulanmaktadır.”

Ortaya çıkabilecek tehlikeler

Kurşun, akciğerler yoluyla kan dolaşımına girer ve burada vücuttaki birçok organ sistemine zarar verebilir. Kurşuna kısa süreli aşırı maruz kalmanın sağlık üzerindeki etkileri, karın ağrısından baş ağrısı ve yorgunluğa kadar değişebilir. Kurşuna uzun süre maruz kalmak karın ağrısı, depresyon, mide bulantısı, kalp hastalığı, böbrek hastalığı ve doğurganlık sorunlarına yol açabilir. Akut etkiler ve olası carcinogen etkisinin yanı sıra, kurşun kemiklerde birikir ve miktarına bağlı olarak bu birikim, mesleki exposure sona erdikten yıllar sonra bile iç kurşun maruziyetine yol açabilir.

Kurşun, doğmamış çocuğa da zarar verir ve olası iç kurşun exposure’u, hamilelik fark edilmeden önce bile fetüse zarar verebilir. Bu nedenle kurşun, kurşuna maruz kalmış her doğurgan yaştaki kadında, doğmamış çocuklar için gebelik öncesi bir tehdit oluşturmaktadır.

Yapabilecekleriniz

Maruz kalmayı önlemenin en etkili yolu, kurşunsuz veya kurşun içeriği daha düşük ürünlerle ikame etmektir. Kurşun içeren ürünlerin ikame edilmesi mümkün değilse, çalışanlara tehlikeler, güvenli çalışma uygulamaları ve etkili hijyen önlemleri konusunda eğitim verin. Çalışma alanının iyi havalandırılmasını sağlamak için uygun teknik önlemler alın. Yeme ve/veya içme, yalnızca kurşun içeren ürünlerin elleçlenmediği veya işlenmediği alanlarda yapılmalı ve uygun temizlik prosedürleri ile dekontaminasyon işlemlerini gerçekleştirmek için gerekli tesisler sağlanmalıdır. Ne zaman önlem alınması gerektiğinin anlaşılması için exposure ölçümlerini düzenli olarak yapın. Çalışanların erken belirtiler bildirip bildirmediğini araştırın. Çalışanların, gerekirse güvenlik gözlükleri, uygun solunum koruyucuları, koruyucu giysiler ve eldivenler gibi yeterli kişisel koruma donanımına sahip olduğundan emin olun. Bazı durumlarda solunum cihazı gerekebilir. Kişisel koruma ekipmanı, olası teknik çözümler sunulduktan sonra, yalnızca son çare olarak kullanılmalıdır. Kişisel koruma ekipmanının öngörülen sırayla (en son solunum ekipmanı) çıkarılmasına dikkat edin.