Fakty na temat 1,2-dichloropropan

Nie są dostępne żadne szacunki dotyczące aktualnej liczby pracowników narażonych na ekspozycję na 1,2-dichloropropan (1,2-DPC) w UE. Za główną drogę ekspozycji uznaje się wdychanie, choć pracownicy mogą być narażeni również poprzez kontakt ze skórą.

1,2-DPC został sklasyfikowany jako carcinogen kategorii 1B (zgodnie z Rozporządzeniem CLP), co oznacza, że na podstawie wyników badań na zwierzętach uznaje się, iż może on wykazywać działanie carcinogenne u ludzi.

Do skutków toksycznych zaliczają się uszkodzenia wątroby i nerek, krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, niedokrwistość hemolityczna oraz różne objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Gdzie występują zagrożenia

1,2-DCP jest produktem ubocznym powstającym w znacznych ilościach podczas procesu produkcji tlenku propylenu metodą chlorohydrynową w celu uzyskania epichlorohydryny. W przeszłości 1,2-DCP był stosowany jako środek do fumigacji gleby, półprodukt chemiczny, a także jako rozpuszczalnik przemysłowy. Występował w środkach do usuwania farby, lakierach oraz środkach do usuwania powłok wykończeniowych z mebli. Obecnie nie jest już stosowany jako środek do fumigacji gleby.

Obecnie substancja ta jest wykorzystywana głównie jako półprodukt w produkcji perchloroetylenu i innych związków chlorowanych.
Ogólnie rzecz biorąc, exposure w miejscu pracy wydaje się być ograniczone, ponieważ substancja ta jest stosowana w ściśle kontrolowanych warunkach. Głównym źródłem potencjalnego exposure jest ręczne wykonywanie prac konserwacyjnych lub czyszczących.

Więcej informacji o substancji

W czystej postaci 1,2-DPC jest bezbarwną, łatwopalną, płynną cieczą o zapachu przypominającym chloroform. Miesza się z większością rozpuszczalników organicznych, takich jak alkohole, estry i ketony, a także z węglowodorami aromatycznymi, alifatycznymi i chlorowanymi.
Obecnie trwają prace nad ustaleniem wiążącej dla całej UE dopuszczalnej wartości narażenia zawodowego.

Zagrożenia, które mogą wystąpić

Krótkotrwałe exposure to 1,2-DCP in humans can cause irritation, as well as liver and kidney dysfunction following oral and dermal absorption. In cases of very high concentrations, cases of central nervous system depression have been reported.
W przypadku długotrwałego narażenia najbardziej krytycznym skutkiem u ludzi jest carcinogenność, a konkretnie występowanie nowotworów dróg żółciowych (rak dróg żółciowych).

Co możesz zrobić

At the workplace, the most effective way to prevent exposure is by substitution of 1,2-DCP. In cases where substitution of this substance is not possible, and using 1,2-DCP cannot be avoided, measures must be taken to reduce exposure.
Najskuteczniejszym sposobem uniknięcia exposure do 1,2-DCP jest opracowanie i stosowanie systemów zamkniętych. W przypadku gdy nie jest to możliwe, należy wdrożyć środki techniczne, takie jak skuteczna lokalna wentylacja wyciągowa, uzupełniona dobrą ogólną wentylacją miejsca pracy oraz regularnymi kontrolami ich skuteczności, aby zapewnić zminimalizowanie exposure w stopniu technicznie możliwym

Cała produkcja 1,2-DPC odbywa się w systemach zamkniętych. Exposure dochodzi w momencie otwarcia tych zamkniętych systemów w celu przeprowadzenia rutynowej konserwacji, kontroli lub czyszczenia. W takich przypadkach konieczne jest stosowanie środków technicznych oraz środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony dróg oddechowych.

Należy wdrożyć środki zapewniające odpowiednią ogólną higienę w miejscu pracy, obejmujące regularne sprzątanie i higieniczne przechowywanie. Po przeprowadzeniu wstępnego pomiaru exposure na potrzeby oceny ryzyka należy przeprowadzać okresowe oceny exposure w celu sprawdzenia, czy zastosowane środki techniczne są skuteczne, czy też konieczne jest podjęcie dalszych działań. Istotnymi środkami mającymi na celu ograniczenie exposure jest ścisłe ograniczenie czasu przebywania pracowników w środowisku pracy narażającym na działanie substancji (np. poprzez system zmianowy) oraz ograniczenie dostępu do tych miejsc pracy. Pracownicy muszą być świadomi potencjalnych zagrożeń związanych z zadaniami wymagającymi stosowania 1,2-DPC, a pracodawcy muszą regularnie szkolić ich i instruować w zakresie bezpiecznej pracy z 1,2-DPC.

W przypadku pracowników narażonych na działanie substancji niebezpiecznych wymagany jest medyczny nadzór zdrowotny, dlatego należy ich zachęcać do zgłaszania wczesnych objawów, takich jak problemy z oddychaniem lub alergie skórne.
Ponadto należy przeszkolić pracowników w zakresie znaczenia skutecznej higieny osobistej. Należy zapewnić odpowiednie pomieszczenia sanitarne i toaletowe oraz dać pracownikom wystarczająco dużo czasu na wykonanie czynności higienicznych.

Należy zapewnić pracownikom odpowiednie środki ochrony indywidualnej, takie jak odzież ochronna i rękawice, jeśli jest to konieczne. Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane wyłącznie w ostateczności i traktowane jako rozwiązanie tymczasowe, po wyczerpaniu wszystkich możliwych rozwiązań technicznych i organizacyjnych.

Źródła: ECHA, ATSDR 2021