Nie są dostępne żadne szacunki dotyczące aktualnej liczby pracowników narażonych na exposure do włókien węglika krzemu w UE. Wiadomo jednak, że exposure to this substance occurs mainly in industries involved in the production and processing of silicon carbide and in the use of materials containing silicon carbide.
Exposure in the workplace occurs mainly through inhalation of airborne fibers generated during industrial processes such as furnace operation, crushing, grinding or machining. These fibers are very small and can remain suspended in the air, making them easy to inhale.
Włókna z węglika krzemu są sklasyfikowane zgodnie z Rozporządzeniem CLP jako carcinogeny kategorii 1B (mogą powodować raka u ludzi w wyniku wdychania). Potencjał rakotwórczy wynika głównie z kształtu, wielkości i zdolności włókien do utrzymywania się w płucach.
Exposure to silica fibers can lead to serious health effects. The most common type of cancer observed among workers is lung cancer; there are also concerns about mesothelioma.
Gdzie występują zagrożenia
Narażenie zawodowe na działanie włókien z węglika krzemu występuje głównie w sektorach, w których produkuje się lub stosuje węglik krzemu, w tym w produkcji minerałów niemetalicznych, wyrobów ogniotrwałych, wyrobów z ceramiki technicznej, w przetwórstwie metali, produkcji maszyn i urządzeń oraz sprzętu transportowego.
Do zawodów o najwyższym ryzyku narażenia należą operatorzy pieców, kruszarek, młynów lub urządzeń procesowych, pracownicy produkcji, personel utrzymania ruchu, maszynisti, osoby zajmujące się szlifowaniem i polerowaniem metali oraz pracownicy zajmujący się materiałami kompozytowymi. Pracownicy ci mogą być narażeni na jednoczesne narażenie na działanie innych carcinogenów, takich jak krzemionka krystaliczna, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), spaliny z silników Diesel, metale, takie jak sześciowartościowy chrom lub nikiel, azbest lub opary spawalnicze. Pracownicy mogą być narażeni na działanie tych czynników na różnych etapach produkcji i obsługi. Czynności związane z dużym pyłem mogą również powodować zanieczyszczenie odzieży i prowadzić do narażenia pośredniego.
Exposure to silicon carbide fibres may also occur during vehicle production and in the construction sector (e.g. in the case of sandblasting operators).
Więcej informacji o substancji
Włókna z węglika krzemu to stałe włókna nieorganiczne złożone z krzemu i węgla. Są niezwykle twarde, chemicznie stabilne i nierozpuszczalne w wodzie; podczas obchodzenia się z nimi i przetwarzania mogą unosić się w powietrzu w postaci pyłu i włókien.
Mogą one powstawać nieumyślnie w trakcie produkcji lub być wytwarzane celowo jako „whiskers” do specjalistycznych zastosowań.
Rozmiar i kształt włókien mają kluczowe znaczenie dla zagrożenia dla zdrowia. Włókna węglika krzemu mają zazwyczaj średnicę poniżej 3 mikrometrów i długość powyżej 5 mikrometrów. Ze względu na swoje niewielkie rozmiary, podobne do włókien azbestowych, po wdychaniu mogą dotrzeć do najgłębszych części płuc, gdzie mogą pozostawać przez długi czas i nie są łatwo usuwane z organizmu.
Włókna z węglika krzemu znajdują zastosowanie głównie w wysokowydajnych materiałach kompozytowych, w których wymagana jest wysoka wytrzymałość, niska masa oraz odporność na ekstremalne temperatury, np. w silnikach lotniczych, statkach kosmicznych, zastosowaniach obronnych, przemysłowych urządzeniach wysokotemperaturowych oraz innych zaawansowanych gałęziach inżynierii.
Potencjalne zagrożenia dla zdrowia
Główną drogą exposure do włókien węglika krzemu jest wdychanie.
Krótkotrwałe exposure może powodować podrażnienie i stan zapalny układu oddechowego.
Długotrwałe narażenie może powodować raka płuc i prawdopodobnie międzybłoniaka. Inne poważne skutki niezwiązane z nowotworami obejmują pylicę płuc i przewlekłą chorobę płuc, które mogą ograniczać wydolność płuc i powodować trudności w oddychaniu. Wszystkie te choroby charakteryzują się często długim okresem utajenia – zazwyczaj mija kilka dziesięcioleci od momentu narażenia do wystąpienia choroby.
Co możesz zrobić
W miarę możliwości należy rozważyć zastąpienie włókien z węglika krzemu bezpieczniejszymi alternatywami lub procesami. W przypadku niektórych zastosowań (np. elementów ochrony termicznej, osłon termicznych lub kanałów gorącego gazu) jako zamienniki zaproponowano włókna z ceramiki tlenkowej lub ciągłe włókna węglowe.
Ze względu na właściwości włókien z węglika krzemu główny nacisk w zarządzaniu ryzykiem należy położyć na kontrolowanie uwalniania włókien do powietrza oraz zapobieganie ich wdychaniu, a nie na kontrolowanie oparów lub cieczy. Skuteczna wentylacja (ogólna lub lokalna), ograniczanie pyłu oraz izolacja są zatem niezbędnymi środkami w miejscach pracy, w których ma miejsce obróbka włókien z węglika krzemu. Środki organizacyjne powinny obejmować szkolenia pracowników, ograniczenie czasu narażenia, regularne czyszczenie oraz monitorowanie narażenia.
Pracownicy powinni przestrzegać zasad higieny oraz stosować środki ochrony indywidualnej (takie jak maski oddechowe) wyłącznie w ostateczności, gdy jest to konieczne i po wdrożeniu możliwych rozwiązań technicznych i organizacyjnych. W niektórych przypadkach konieczna jest jednak ochrona dróg oddechowych pracowników przed wdychaniem włókien węglika krzemu, np. podczas prac przy piecach lub w procesach technologicznych, a także podczas obróbki skrawaniem/szlifowania materiałów kompozytowych, w wyniku których powstaje pył wdychalny zawierający włókna zdolne do wdychania. Pracodawcy muszą zadbać o to, aby oddychanie nie wiązało się z dodatkowym wysiłkiem fizycznym (np. poprzez stosowanie respiratorów z napędem mechanicznym i filtrem oczyszczającym powietrze). Zgodnie z krajowym prawem lub praktyką zdecydowanie zaleca się lub wymaga przeprowadzenia testu dopasowania u każdej osoby w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony. Respiratory należy regularnie czyścić lub wymieniać.
Źródła: ECHA, IARC, RAC