Fakty na temat orto-toluidyna

Nie są dostępne szacunki dotyczące aktualnej liczby pracowników narażonych na działanie orto-toluidyny (o-toluidyny) w UE. W 2011 r., na podstawie danych z lat 2006/2007, oszacowano, że narażonych było 5 500 pracowników, z czego 3 100 zatrudnionych było w produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych lub w produkcji wyrobów gumowych.

Exposure occurs mainly through inhalation and skin absorption; direct skin contact is not necessary. Ingestion and eye contact can also lead to absorption.

Orto-toluidyna została sklasyfikowana jako pozycja zharmonizowana zgodnie z Rozporządzeniem CLP w kategorii karcinogenności 1B (domniemany potencjał karcinogenny dla ludzi oparty głównie na dowodach uzyskanych w badaniach na zwierzętach doświadczalnych). U ludzi orto-toluidyna może powodować raka pęcherza moczowego. Wchłanianie przez skórę może przyczyniać się do ogólnego obciążenia organizmu.

Gdzie występują zagrożenia

W przeszłości exposure to orto-toluidyna była znacznie większa, ale nadal może występować w wielu środowiskach pracy, zwłaszcza w przemyśle chemicznym podczas produkcji, przetwarzania, pobierania próbek lub transportu orto-toluidyny, a także podczas jej stosowania jako półproduktu, szczególnie w produkcji barwników oraz środków ochrony roślin. Inne sytuacje exposure mogą wynikać z uwalniania się tej substancji z barwników azowych lub barwników stosowanych w tekstyliach, farbach drukarskich, tworzywach sztucznych, smarach i produktach na bazie olejów mineralnych; z uwalniania się z dodatków podczas procesów termicznych, takich jak wulkanizacja; z termicznego rozkładu spoiw organicznych, zwłaszcza w procesach odlewniczych; z obchodzenia się z materiałami zawierającymi smołę węglową lub ich podgrzewania; a także z działalności laboratoryjnej i badawczej.

Więcej informacji o substancji

Orto-toluidyna jest wytwarzana przemysłowo w drodze nitrowania toluenu, w wyniku czego powstaje mieszanina nitrotoluenów; jest to najważniejsza z trzech izomerów toluidyny. Jest to bezbarwna ciecz, choć próbki dostępne w handlu często mają żółtawy odcień. Orto-toluidyna jest produktem pośrednim w biodegradacji o-nitrotoluenu, dlatego wykrywa się ją na terenach dawnych składów amunicji. Orto-toluidyna powstaje podczas pirolizy.
Nie są znane żadne bezpośrednie zastosowania orto-toluidyny w produktach konsumenckich, ponieważ jej stosowanie w kosmetykach jest zabronione na mocy unijnego rozporządzenia w sprawie kosmetyków. W UE nie zezwala się na stosowanie barwników azowych, które podczas rozkładu uwalniają orto-toluidynę, w tekstyliach i innych artykułach konsumpcyjnych. W związku z tym exposure konsumentów i środowiska wynikające z uwalniania tej substancji z produktów konsumpcyjnych wydaje się być znikome.

W przypadku orto-toluidyny obowiązuje w całej Unii Europejskiej wiążąca wartość graniczna exposure wynosząca 0,5 mg/m³ w powietrzu.

Potencjalne zagrożenia dla zdrowia

orto-toluidyna jest dobrze wchłaniana po inhalacji oraz przez skórę. Doustne exposure nie ma znaczenia w miejscu pracy.
Nie ma doniesień dotyczących skutków ostrego narażenia, jednak na podstawie danych z badań na zwierzętach zakłada się ostre działanie drażniące na oczy i skórę.

Rak pęcherza moczowego jest uznawany za istotny skutek zdrowotny u ludzi. W niektórych państwach członkowskich jest to uznana choroba zawodowa związana z przeszłym narażeniem na orto-toluidynę.

Okres utajenia między exposure a wystąpieniem raka pęcherza moczowego związanego z orto-toluidyną jest bardzo zróżnicowany, ale zazwyczaj przyjmuje się, że wynosi od 15 do 40 lat.

Co możesz zrobić

In applications where it is possible, substitution should be considered. To avoid adverse health effects, it is extremely important to reduce exposure below the binding occupational exposure limit value or the health-based limit value. In industrial processes, examples of technical control measures include closed systems, general ventilation, and local ventilation. Nawet podczas pracy z systemami zamkniętymi może dojść do exposure, np. podczas pobierania próbek lub prac konserwacyjnych. W takich sytuacjach istotne znaczenie mają pomiary i środki kontroli. Inne zalecane praktyki robocze obejmują przekazywanie pracownikom informacji o zagrożeniach oraz szkolenia, a także przestrzeganie ogólnych standardów higieny pracy w obszarach, w których obchodzi się z substancjami chemicznymi. Pracownicy zajmujący się konserwacją i sprzątaniem również powinni zostać przeszkoleni. Zaleca się zaangażowanie lekarza medycyny pracy. Należy pamiętać, że ocenę narażenia należy poprzeć biomonitoringiem, jeśli jest to przewidziane w przepisach krajowych, ponieważ orto-toluidyna jest dobrze wchłaniana przez skórę. Pracownicy muszą być świadomi skutków narażenia. Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane wyłącznie w ostateczności, po wdrożeniu możliwych rozwiązań technicznych.

Źródła: ECHA, IOM, SCOEL