Epiklorohidrin hakkındaki gerçekler

2011 yılına ait en son tahminlere göre, AB’de Epiklorohidrin (1-kloro-2,3-epoksipropan) ile karşılaşan çalışan sayısı yaklaşık 44.000’dir. Soluma, exposure’un başlıca yolu olarak kabul edilmekle birlikte, çalışanlar deri teması yoluyla da exposure’a maruz kalabilirler. Epiklorohidrin, Karcinogen Kategori 1B (Sınıflandırma, Etiketleme ve Ambalajlama yönetmeliğine göre) olarak sınıflandırılmıştır; bu, hayvanlar üzerinde yapılan testlerdeki kanıtlara dayanarak, insanlar için kanserojen potansiyeli olduğu varsayıldığı anlamına gelir. Epiklorohidrine exposure, akciğer kanseri ve merkezi sinir sistemi tümörlerinin ortaya çıkmasıyla ilişkilidir.

Risklerin oluştuğu yerler

Epiklorohidrin maruz kalma, klordan üretimi sırasında olduğu kadar, kaplama, yapıştırıcı ve plastiklerde kullanılan epoksi reçinelerinin üretiminde de meydana gelebilir. Epoksi reçineleri, boya, yapıştırıcı, otomotiv, havacılık ve uzay endüstrisi, İnşaat, yenilenebilir enerji ekipmanları ve elektronik gibi endüstriyel sektörlerde çeşitli uygulamalara sahiptir (baskılı devre kartlarında ve elektronik bileşenleri hasardan korumak için kapsüllemek amacıyla kullanılır). Epiklorohidrin ayrıca su arıtımı için özel reçineler ve polimerlerde, kağıt endüstrisi için yüksek ıslak mukavemetli reçinelerde veya hava ve suyu arıtmak için iyon değişimi yoluyla kullanılır. Buna ek olarak, selüloz esterleri ve eterleri için bir çözücü olarak, yün ve pamuğun işlenmesinde ve kauçuk işlemlerinde kullanılır. Ayrıca, exposure riski taşıyan meslekler arasında, sert poliüretan köpüklerin üretimi için poliollerin kimyasal sentez tesislerinde çalışanlar ve yıkama ürünleri için yüzey aktif maddeler bulunmaktadır.

Madde hakkında daha fazla bilgi

Epiklorohidrin, keskin, sarımsak benzeri bir kokuya sahip, renksiz ve yanıcı bir sıvıdır; suda orta derecede çözünür, ancak çoğu polar organik çözücüyle karışabilir. Yanma sırasında, hidrojen klorür ve klordan oluşan zehirli ve aşındırıcı dumanlar ortaya çıkar. Epiklorohidrin, alüminyum, çinko, alkoller, fenoller, aminler ve organik asitlerle şiddetli reaksiyona girer; bu da yangın ve patlama tehlikesi yaratır.

AB tarafından 1,9 mg/m³ (Zaman Ağırlıklı Ortalama) olarak belirlenen bağlayıcı bir mesleki exposure sınırı yürürlüktedir.

Oluşabilecek tehlikeler

Epiklorohidrin buharının solunması, exposureun başlıca yolu olarak kabul edilir; ancak deri yoluyla da önemli ölçüde emilim mümkündür. Epiklorohidrine kısa süreli exposure, gözlerde, solunum yollarında ve deride tahrişe neden olabilir. Buharın solunması astım benzeri reaksiyonlara neden olabilir. Ayrıca, Epiklorohidrin ile temas ciltte ve gözlerde tahrişe ve yanığa neden olabilir. Yüksek düzeyde exposure durumunda mide bulantısı, kusma, öksürük, nefes darlığı, akciğer iltihabı, pulmoner ödem, merkezi sinir sistemi etkileri ile böbrek ve karaciğer hasarı gözlemlenebilir. Epiklorohidrin ile tekrarlanan veya uzun süreli temas, ciltte hassasiyete neden olabilir. Ayrıca, epiklorohidrine kronik exposure, böbrekler, karaciğer ve akciğerler üzerinde etkiler yaratabileceği gibi, lenfatik ve hematopoietik kanser riskini de artırabilir.

Yapabilecekleriniz

Maruziyeti önlemenin en etkili yolu, Epiklorohidrin yerine alternatif yöntemler kullanmaktır; örneğin epoksi reçinelerinin üretiminde alternatif yöntemler; kaplama, İnşaat, yapıştırıcılar, laminatlar ve kompozitler gibi çeşitli uygulamalarda epoksi reçinelerinin ikameleri; gliserin sentezi için alternatif süreçler; ve Epiklorohidrin elastomerleri için ikame maddeler. Epiklorohidrin ikamesinin mümkün olmadığı ve Epiklorohidrin kullanımının kaçınılmaz olduğu durumlarda, exposure’ı azaltmaya yönelik önlemler alınmalıdır.

Epiklorodrine maruz kalmayı önlemenin en etkili yolu, kapalı sistemler geliştirmek ve kullanmaktır. Bunun mümkün olmadığı durumlarda, exposure’un teknik olarak mümkün olduğunca en aza indirilmesini sağlamak için, etkili yerel egzoz havalandırması gibi teknik önlemler alınmalı, bu önlemler işyerinin iyi bir şekilde havalandırılmasıyla desteklenmeli ve bunların etkinliği kontrol edilmelidir.

Mevcut koruyucu önlemlerinizin etkili olup olmadığını veya ilave önlemlerin alınması gerekip gerekmediğini kontrol etmek için düzenli exposure değerlendirmeleri yapın. Çalışanlar, exposure’un etkilerinin farkında olmalı ve exposure’u önlemek amacıyla epiklorohidrin ile güvenli bir şekilde çalışmak için gerekli kontrol önlemleri konusunda düzenli olarak eğitilmelidir. Bir iş sağlığı hekiminin sürece dahil edilmesi tavsiye edilir. Çalışanları erken belirtileri bildirmeleri konusunda teşvik edin. Ayrıca, tüm çalışanlara mola vermeden veya başka bir alana girmeden önce ellerini düzgün bir şekilde yıkamaları ve her vardiya sonunda kendilerini yıkamaları ve kıyafetlerini değiştirmeleri konusunda talimat verilmelidir.

Gerekirse, çalışanların koruyucu giysi ve eldiven gibi uygun kişisel koruyucu donanıma sahip olmalarını sağlayın. Kişisel koruma donanımı, tek önleyici tedbir olarak kullanılmamalıdır. Yukarıdaki teknik ve organizasyonel önlemlerin mümkün olduğunca çoğu önceden uygulanmış olmalıdır. Ayrıca, ekipman seçerken, onu kullanacak çalışanların anatomisi dikkate alınmalı ve yüze göre ayarlanan solunum koruyucu ekipman söz konusu olduğunda, her kişi için bir uyum testi yapılması şiddetle tavsiye edilir.

Kişisel koruma donanımı, ancak son çare olarak ve olası teknik çözümlerin tümü denenmiş olduktan sonra geçici bir önlem olarak kullanılmalıdır. Çalışanlara, kişisel koruma donanımın doğru kullanımı ve bakımı konusunda gerekli eğitim ve bilgiler verilmelidir.

Kaynaklar: ECHA, Sınıflandırma, Etiketleme ve Ambalajlama, IARC, ICSCs, IOM